Kurt Vile - Smoke Ring For My Halo - Recensie
 |
|
2.0 |
Heeft Kurt Vile haast? De singer-songwriter uit Philadelphia debuteerde in 2008. Drie jaar later zijn we hier toe aan zijn vierde plaat. Een betere verklaring is dat Kurt gewoon niet houdt van moeilijk doen, zo verraden zijn nonchalante, mompelachtige zang, basale gitaarakkoorden, minimale percussie en low fi-opnametechnieken. Dat heeft in het verleden aangenaam rauwe songs opgeleverd, maar met Smoke Ring For My Halo wordt de toegevoegde waarde van wéér een nieuwe plaat wat twijfelachtig. Aanvankelijk lijkt de stijl van Kurt behoorlijk sfeervol uit te pakken, maar het is ditmaal te gladjes en er gebeurt gewoon te weinig om een plaat lang spannend te blijven. Eén of twee nummers opzetten is aardig, maar de plaat afluisteren is alsof je het huis deelt met een chronische stoner die op zondagnacht voor het slapen gaan nog wat vrijblijvend pingelt, half gemotiveerd meezingt, en dat veel langer volhoudt dan hij eigenlijk van plan was.
|
|
|