Those Dancing Days - Daydreams & Nightmares - Recensie

Kleine meisjes worden groot. Dat is toch de eerste gedachte wanneer je dit tweede album van het uit Stockholm afkomstige kwintet Those Dancing Days beluistert. Toen vier jaar terug de eerste ep werd opgenomen, zaten sommige leden nog op de middelbare school. Hun debuutalbum In Our Space Hero Suits uit 2008 deed je soms grootmoedig het evidente amateurisme wegstrepen tegen de ontwapenende daadkracht die uit het gebodene sprak, maar dat is nu niet meer nodig. De groep is namelijk in alle opzichten met sprongen vooruitgegaan. De mix van indiepop en sixties-harmonieën wordt nu met beduidend meer elan geserveerd, terwijl de aanscherping van de speltechnische capaciteiten niet tot een verlies van vitaliteit heeft geleid. Luister in dat verband maar eens naar het fenomenale en aan Clem Burke in diens beste Blondie-dagen herinnerende drumwerk van Cissi Efraimsson in Fuckarias. En de dames wisten zelfs Max Martin, hitleverancier van o.a. P!nk en Britney, tot een atypische bijdrage te verleiden.