Dewolff - Orchards, Lupine - Recensie

Vanaf de eerste tonen is het duidelijk dat het menens is bij de drie heren van het Limburgse Dewolff. Hun tweede volwaardige plaat Orchards/Lupine is niet gewoon zomaar het zoveelste psychedelische retrorockalbum. Het is dat typische jaren zeventig geluid heruitvinden en in een progressieve versnelling zetten, die verschillende tandjes lager ligt dan gewoonlijk. Dit zorgt voor een kalmerende doch inspirerende luisterervaring, die je laat meedeinen op een voortkabbelende oceaan aan geluid. Hierbij staat kabbelen niet voor oninteressant, maar voor subtiel en met eindeloze finesse uitgevoerde composities. De psychedelische storm die zo nu en dan opsteekt in de vorm van gitaargeweld of orgelspektakel, intensiveert het gevoel deel uit te maken van een geweldig avontuur. Met geen drumfill te veel maar ook niet te weinig en een zanger die ontwapenend, volwassen en puur klinkt, is Orchards/Lupine een groots album geworden zonder de waanzin die er vaak bij komt kijken.