Iron & Wine - Kiss Each Other Clean - Recensie

Als 2010 al het popjaar van de baardmannen met hemelse zangpartijen was, dan gaan we daar in 2011 onverstoorbaar mee door. Lange tijd had Sam Beam, alias Iron And Wine, voor veel muziekliefhebbers zijn vaste stek binnen het Americana-domein, met zijn recente albums neemt hij daar steeds meer afstand van. Kiss Each Other Clean staat vol inventieve, melodieuze en vooral gelaagde seventiespop. Koortjes, fluitjes, saxofoon, elektronica, nog meer koortjes. Gelukkig doorgaans niet allemaal tegelijk, maar gedoceerd, wat het album erg afwisselend maakt. Sam waagt zich zelfs aan een reggaeritme in Big Burning Hand, terwijl de Texaan zich in het slotnummer met de prachttitel Your Fake Name Is Good Enough For Me zich zo ongeveer in een Afrikaans avontuur stort. Steeds verder verwijderd van de lo-fi singer-songwriter die hij bij zijn debuut nog was, bouwt Beam aan een intrigerend oeuvre.