Vinicius Cantuaria & Bill Frisell - Lagrimas Mexicanas - Recensie

De Braziliaanse zanger-gitarist Vinicius Cantuaria is de meester van zo zacht mogelijk gespeelde bossanova’s en samba’s. Maar juist door zijn prachtige, fluisterzachte zang en gedempte gitaarspel trekt hij alle aandacht naar zich toe. Cantuaria woont sinds het midden van de jaren negentig in New York, waar hij een leidende figuur in de lokale jazzscene is. Regelmatige gastmuzikant op zijn albums is jazzgitarist Bill Frisell, virtuoos gebruiker van delay, distortion, reverb en octave shifter. Hun nieuwste collaboratie Lagrimas Mexicanas is geïnspireerd door de kleurrijke Latijns-Amerikaanse gemeenschap van New York. Het prachtige amalgaam van Midden- en Zuid-Amerikaanse stijlen met geïmproviseerde jazz is van zo’n breekbare schoonheid, dat je regelmatig de adem inhoudt. Met in het Portugees, Spaans en Engels gezongen composities demonstreert dit superduo z’n vakmanschap. Frisells experimentele spel en Cantuaria’s poëtische teksten en dromerige vocalen,verpakt in fraaie arrangementen, vormen een indrukwekkende ode aan de zachtmoedigheid.