Adele - 21 - Recensie

Ja, ze is nu 21 en dan ligt het voor de hand om te zeggen dat Adele volwassen is geworden. Niet dat haar debuutalbum 19 destijds een impulsieve spring-in-‘t-veld liet horen, want daarvoor had Cupido reeds teveel curarepijltjes op het hart van de Londense zangeres afgeschoten. Maar deze gedeeltelijk door Rick Rubin geproduceerde opvolger is inderdaad het werk van een vrouw die inmiddels volledige grip op haar stiel heeft. De songs documenteren andermaal een verbroken relatie en misschien moeten we de bewuste ex (Slinky Sunbeam) maar dankbaar wezen. 21 is namelijk een instant-klassieker in de categorie Scheiden Doet Prachtig Lijden. Soul, pop, blues en country gaan daarbij de meest verkwikkende kruisbestuivingen aan. Louter eigen songs, met uitzondering van een neo-bossanova bewerking van The Cure’s Lovesong, en het wil wat zeggen dat we daarmee het zwakste nummer genoemd hebben. De hoogtepunten zijn elkaars uitersten: het uit zijn voegen barstende Set Fire To The Rain versus de verstilde, in achterblijversbloed gedrenkte afsluiter Someone Like You.