Jerry Lee Lewis - Mean Old Man - Recensie

Eigenlijk is Mean Old Man een vervolg op Last Man Standing uit 2006. The Killer wordt ook op dit nieuwe album bijgestaan door een leger Grote Namen uit de rockmuziek. Wel toevallig dat het voor een deel dezelfde artiesten zijn die ook een duit in het zakje deden op Lewis’ vorige studio-uitstapje. Mick Jagger, Ron Wood, Kid Rock, John Fogerty, Willie Nelson, Eric Clapton, Merle Haggard, Ringo Starr; we kwamen ze op Last Man Standing ook allemaal tegen. Alleen Solomon Burke, Gilian Welch, Mavis Staples en Tim McGraw waagden zich nog niet eerder aan een duet met de man die mede verantwoordelijk was voor de oerknal van de rock & roll. Het grote verschil tussen beide albums is echter dat bij Last Man Standing de nadruk ligt op rock & roll, terwijl Mean Old Man vrijwel alleen countrynummers telt. Overigens maken de liedjes die Lewis alleen zingt, de meeste indruk. Ze roepen namelijk de jaren in herinnering waarin hij met albums als Another Place Another Time (1968) een onverwachte creatieve piek beleefde in zijn wisselvallige carrière.