Josh Groban - Illuminations - Recensie

Als producer Rick Rubin zich buiten de gebruikelijke rock- en hiphoppaden begeeft, is er wat aan de hand. Meestal betreft het dan een van het succespad afgedwaalde ster uit een ver verleden, zoals Johnny Cash en Neil Diamond, die weer helemaal hip en relevant uit de Rick Rubin make over tevoorschijn kwamen. Josh Groban, de Amerikaanse crooner die opera en pop tot miljoenensuccessen mengt, is afgewaald noch irrelevant en kan hipheid missen als kiespijn. Rubins kenmerkende kaalstripmethode is in Grobans uit drama (gezwollen zang!) en bombast (strijkers!) opgebouwde muziek bovendien een no-go area. Toch heeft de harige producer op Grobans vijfde studioalbum het beste uit de tussen bariton en tenor kaatsende zanger weten te halen, door in elk geval de máte van drama en bombast te beteugelen, evenals ’s mans neiging tot experimenteren. Alleen de samba-exercitie Você Existe Em Mim detoneert prettig, terwijl de Nick Cave-cover Straight To You juist naadloos past. Knap.