Robbie Williams - In And Out Of Consciousness – Greatest Hits 1990-2010 (2cd) - Recensie

Naar het schijnt is Robbie Williams verbaasd dat zijn laatste twee albums, Reality Killed The Videostar (2009) en Rudebox (2006), qua succes niet in de buurt komen van zijn eerdere werk. Dan heeft hij zelf nog niet naar deze verzamelaar, waarop zowat al \'s mans singles omgekeerd chronologisch de revue passeren, geluisterd. Want dan valt op hoe ongelofelijk matig recente liedjes als Sin Sin Sin, Bodies en You Know Me zijn – om nog maar niet te spreken over het titelnummer van Rudebox, een waar toonbeeld van fake hiphopperige sneuheid, compleet met seksistische tekst, autotune en inspiratieloze beats. Een martelgang. Heel bizar eigenlijk, als je bedenkt dat diezelfde Williams tien jaar eerder de wereld veroverde met uitstekende, toegankelijke poprocksongs, waarvan vooral evergreen Angels, het met een kekke James Bond-sample opgesierde Millennium, de Kiss-pastiche Let Me Entertain You en de prachtballade Eternity de tand des tijds met gemak hebben doorstaan. Een ietwat schizofrene verzamelaar dus, die sec gezien niet heel veel toevoegt aan de zes jaar geleden verschenen Greatest Hits – want zoveel goeds wist Williams niet meer aan de muze te ontfutselen sindsdien. Uitzondering daarop is de nieuwe single Shine, een duet met Take That-maatje Gary Barlow dat zowaar behoorlijk overtuigt. Er is dus nog een sprankje hoop aan de horizon.