The Hollies - Then, Now, Always - Recensie
 |
|
3.0 |
Originele Hollies Tony Hicks (gitaar) en Bobby Elliott (drums) blijven stug doorspelen met vier (relatieve) nieuwelingen, onder wie bassist/producer Ray Stiles en zanger Peter Howarth. Ze hebben het daarbij zo druk, dat ze afgelopen maart niet eens tijd hadden om op hun eigen inductie in de Rock And Roll Hall Of Fame te spelen. Ex-leden Allan Clarke en Graham Nash namen de honneurs waar. Op hun nieuwe album keutelen The Hollies op de reeds in 1962 ingeslagen weg voort: frisse popsongs met kop en staart, gespeeld door uitstekende muzikanten, met veel aandacht voor samenzang. In de goeie ouwe tijd staken The Hollies boven het maaiveld uit door de heldere, hoge vocalen van Nash en, vooral, Clarke. Met nieuwe zanger Peter Howarth heeft de band echter niets meer dan een adequate voorzanger zonder eigen smoel. De liedjes zijn heel aardig maar keutelen toch het ene oor in en het andere uit. Want zonder Allan Clarke is het niet meer dan goed gemusiceerde middelmaat.
|
|
|