Fran Healy - Wreckorder - Recensie

Dat Healy een begenadigd songwriter was, wisten we al sinds Travis. Dat Travis nauwelijks meer was dan een voertuig voor zijn talent, wordt pijnlijk duidelijk met Healy’s eerste soloalbum Wreckorder. Dat klinkt namelijk heel erg als een album van Travis, wat niet bedoeld is als diskwalificatie van Healy. Zijn handelsmerk is de weemoedige klaagzang met een softrock backing. En daar staat ook Wreckorder vol mee. Je had mogen hopen of verwachten dat Healy voor een soloproject nu eens met iets nieuws of spannends was gekomen. Helaas is dat niet het geval. Hij borduurt voort op datgene dat we al kennen van zijn werk bij Travis. De vocalen van Neko Case en baspartij van Sir Paul McCartney kunnen niet verhullen dat Wreckorder anno 2010 een beetje een gedateerd en ongeïnspireerd klinkt.