Incognito Guitars: Tony Remy & Bluey - First Protocol - Recensie

Op het eerste gehoor bevat deze plaat het aangename soort klanken dat een jaar of wat geleden uit de speakers van hippe loungetenten klonk. Een cocktail van jazz en house die zich altijd keurig op de achtergrond hield. Toch zou het wat te kort door de bocht zijn om First Protocol af te serveren als een afgekoelde cappuccino. Het album wordt gedomineerd door het gitaarspel van Tony Remy en Jean-Paul Maunick, alias Bluey – deze laatste is bekend van Incognito. En de mannen kunnen natuurlijk wel spelen. Subtiele solo’s en afgepaste akkoorden worden op een sublieme wijze met elkaar verweven. De duels vinden plaats tegen een decor van lichtvoetige ritmen, met veel ruimte voor Zuid-Amerikaans geschuif. Diverse gasten zorgen voor aangename accenten, waaronder Amp Fidler op toetsen. Juist op het moment dat het smetteloze karakter van de plaat wel een erg zware belasting voor de oogleden dreigt te worden, duikt The Box op: een pittige deun, met een hoofdrol voor de vocoder van Tony Remy.