Hot Hot Heat - Future Breeds - Recensie

Het tempo is hoog, de gitaarriffs zijn opzwepend, het drumwerk puntig en de elektronica even maniakaal als tegendraads. Logisch dat er bij de omschrijving van Hot Hot Heat termen als funkpunk en geekfunk voorbij vliegen en talloze referenties variërend van Franz Ferdinand, Billy Idol en The Sparks, tot een hele rits punkbands worden aangehaald. Ook is het verleidelijk om de indiepop van dit kwartet uit Vancouver te hypen als ‘the next best thing from Canada’, maar wie goed luistert komt er snel achter dat hun creatieve speelveld uiterst beperkt is. Daardoor verliest Future Breeds halverwege al aan kracht. Ook gaat de gejaagde, opgefokte zang van Steve Bays wel erg snel op de zenuwen werken, terwijl hij in Buzinezz Az Uzual laat horen wel degelijk met gevoel te kunnen zingen. Hot Hot Heat kraakt en stampt, maar overtuigt niet.