Gideon Van Gelder - Perpetual - Recensie
 |
|
4.0 |
Gilles Peterson noemt hem een briljant pianist, Benjamin Herman rekent hem tot de meest creatieve en avontuurlijke jonge pianisten van de Europese scene en voor zanger José James is Perpetual nu al zijn favoriete album van 2010. We hebben het over Gideon van Gelder, de pianist die evenals zijn saxofoonspelende broer Ben van Gelder met het jazzvirus werd besmet door vader Sem van Gelder, uitbater van een jazzspeciaalzaak in Groningen. Om de lovende woorden van de reeds gevestigde vakbroeders te begrijpen, hoef je eigenlijk alleen maar naar Wave, het openingsstuk van Perpetual te luisteren. De muziek spoelt letterlijk als een golf van energie en creativiteit over de luisteraar heen. Van Gelders pakkende composities krijgen door het gretige spel van de ritmesectie (Rick Rosato: drums; Flin van Hemmen: drums) nog meer urgentie en tenorist Lucas Pino is ook al zo’n go-getter. Een droomdebuut.
|
|
|