Fred Eaglesmith - Cha Cha Cha - Recensie
 |
|
3.0 |
Je kunt van Fred Elgersma, alias Fred Eaglesmith, zeggen wat je wilt, maar niet dat hij voorspelbaar is. Deze Canadees met Friese roots weet zijn muziek vooral de laatste jaren namelijk steeds weer een nieuwe richting uit te sturen. Wie denkt dat hij nog immer grossiert in ongepolijste country en rootsrock, heeft zitten suffen. Die genres is Eaglesmith allang ontgroeid. Na de alternatieve gospels op Tindersticks (2008) trakteert hij ditmaal op een plaat vol liedjes die vrolijk voort huppelen op bossa nova-ritmes en die worden gedomineerd door een akelig gereformeerd klinkend orgeltje. Met zijn schuurpapieren stem gromt en bromt Eaglesmith zich opgewekt een weg door al die voor zijn doen onalledaagse geluiden, daarbij geassisteerd door de professionele achtergrondzang van The Fabulous Ginn Sisters. Het resultaat klinkt donker en vervreemdend, alsof je luistert naar de soundtrack van een film van David Lynch. De echte Fred-Heads moeten wel een heel groot geloof in Hun Held hebben om dit te kunnen waarderen.
|
|
|