Delays - Star Tiger Star Ariel - Recensie

Het debuut van Delays werd in 2004 door de Britse pers vrij massaal de hemel in geschreven. Terecht, want Faded Seaside Glamour was een toegankelijke, zomerse popplaat die gelijktijdig getuigde van genoeg diepgang en creatief zelfvertrouwen. Opvolger You See Colors combineerde de dromerige falsettostem van zanger Greg Gilbert geheel volgens de mode met dansbare synthesizerbeats. Dat deden ze goed, maar net als opvolger Everything’s The Rush wekte het de vrees dat Delays zou zwichten voor dansbare standaardpop. Star Tiger Star Ariel komt dan ook als een geruststelling. Deze vierde plaat keert niet alleen terug naar het meer gewaagde geluid van het debuut, maar weet het ook nog te overtreffen. Dromerige zang en postrock-achtig gitaarwerk worden inventief gemixt met stevige ritmesecties en prikkelende riffs, waarmee Delays zich weer onderscheidt van het gros aan Britpopbands. Het talent van Delays is altijd geweest dat hun songs gelijktijdig opzwepend en rustgevend klinken. Star Tiger Star Ariel bewijst dat ze daar alleen maar beter in zijn geworden.