Jesse Fuller - Move On Down The Line - Recensie

Met zijn 12-snarige gitaar, mondharmonica, kazoo en met de voet bespeelde bassdrum was Jesse Fuller (1896 – 1976) een soort kruising tussen Doctor Ross en Leadbelly. De muziek van dit wonderlijke eenmansorkest was veel dieper geworteld in folk dan in blues. Met zijn ‘hit’ San Francisco Bay Blues was Fuller in de jaren zestig dan ook een van de meest aansprekende figuren van de toenmalige folk revival. Vooral in Engeland was hij een held. Dat kwam zeker niet in de laatste plaats door de beide lp’s die hij in 1960 en 1965 opnam voor het in Londen gevestigde Topic Label. Op Move On Down The Line is een aantal tracks van die beide platen te horen. Fullers liedjes mogen dan de agressieve en scherpe randjes van de blues missen, zijn muziek was er zeker niet minder aansprekend door. Je zou niet zeggen dat de man die zulke vriendelijk voortkabbelende en lekker in het gehoor liggende folkdeuntjes zong, in de omgang bepaald niet de gemakkelijkste was.