Tunng - …And Then We Saw Land - Recensie

Brandende oorlogshaarden, bevende eilanden, smeltende poolkappen, liegende volksvertegenwoordigers, stelende bankdirecteuren; in een wereld waar het dagelijkse nieuws meer ellende van vrolijkheid brengt, mogen we blij zijn met ieder positief geluid. En positivo’s zijn het, de jongens en meisje van Tunng. Jonge hippies zou je denken, al geven de kiene, eigentijdse observaties van hun nieuw ingehuurde tekstschrijver Ben Bickerton daar niet direct aanleiding toe. De warme, bijna zalvende harmonieën van Becky Jacobs en Mike Lindsay daarentegen weer wel. Denk aan The Mamas And The Papas en je zit aardig in de richting op… And Then We Saw Land. En ja, vanwege banjo, akoestische gitaar, klarinet en exotische percussie zou je Tunng bijna het onvermijdelijke folklabel opplakken. Maar er is meer. Met verrassende samples en elektronica, onverwachte gitaarsolo’s, gekke ritmes en met een lekker moderne, speelse productie laat dit Britse collectief alle vooroordelen uit en in de folk ver achter zich. Dit is verdomd vrolijke folktronica. Een probaat middel, deze cd. Tunng tegen treurnis.