Angie Stone - Unexpected - Recensie

Angie Stone heeft een stem die geschapen is voor een puur soulalbum, maar iets lijkt haar er telkens van te weerhouden dat ook daadwerkelijk te maken. Zelfs nu ze alweer een paar jaar onder contract staat bij Stax, een label met een glorieus verleden in soul, gospel en funk. Het oogde ooit allemaal zo veelbelovend. Na lang veel sessiewerk voor anderen gedaan te hebben, debuteerde de Amerikaanse zangeres in 1999 met het warmbloedige Black Diamond. Op de platen daarna koos ze echter vooral voor een moderne r&b-achtige koers. Unexpected wijkt daar niet van af. Waar ik zo graag een gepassioneerde uithaal of een ronkende funkbas hoor, wordt de toon gezet door gladde koortjes en elektronische ritmen. De liedjes zijn aardig, maar kabbelen toch ook wel erg vrijblijvend langzij. Dieptepunt is Tell Me, waarin haar stem opzichtig door de autotune gehaald is. Juist die stem is nog altijd het wapen van Angie Stone. Wie voorziet haar eindelijk weer eens van het materiaal dat ze verdient?