Steve Forbert - The Place And The Time - Recensie

Ik koester nog altijd een cassettetapeje met opnamen van Steve Forbert, live in de Amsterdamse Sonesta Koepelzaal in 1978 en destijds uitgezonden door de KRO-radio. Forbert was de zoveelste ‘nieuwe Dylan’ en had een bescheiden radiohit met het nummer You Cannot Win If You Do Not Play van zijn debuutalbum Alive In Arrival. De tweede plaat, Jackrabbitt Slim was zelfs nog beter. Daarna werd het snel stiller rond de de singer/songwriter uit Minnesota, al maakte hij met Streets Of This Town eind jaren tachtig nog een behoorlijke plaat. Sindsdien overheersten labelwisselingen en vage live albums. Dit plaatje mag er echter weer zijn. Wie destijds van Steve’s eerste twee platen genoot, beleeft een aangenaam déjà vu. Nog altijd die stem die klinkt alsof Forbert de last van de wereld op zijn schouders torst en dezelfde aangenaam basale arrangementen. Maar vooral de songs zijn verrassend goed. Niet allemaal toppers, maar een handvol gaat weer door merg en been.