Cuby + Blizzards - Cats Lost - Recensie

‘t Is wel even wennen, deze nieuwe plaat van Cuby en zijn Blizzards. Hoewel er talloze stijlverwijzingen zijn naar het roemruchte verleden van deze legendarische Drentse bluesband (Low Country Blues lijkt regelrecht ontleend aan Window Of My Eyes), is Cats Lost toch geen echte bluesplaat geworden. Op de gezegende leeftijd van 67 lijkt Harry Muskee veel eerder een eigentijdse singer/songwriter die uiterst kritisch de hedendaagse wereld beschouwt. En dat doet hij niet als een bejaarde betweter, maar als een man die lering getrokken heeft uit wat het leven hem gebracht heeft. Dat zijn stem wat gruiziger klinkt dan vroeger, is daarbij mooi meegenomen. Prachtige ballads als Mama Won’t You Buy Me A Dream en My Old Jimny bewijzen dat Muskee de blues niet meer nodig heeft om zich optimaal in zijn muziek uit te drukken. Maar dat heeft hij niet alleen voor elkaar gebokst. Deze verrassende koerswijziging is vooral in gang gezet door Daniel Lohues, die de productie van Cats Lost op een heel eigenzinnige manier voor zijn rekening nam.