Nina Simone - Gifted And Black/Live At Berkeley - Recensie

Nina Simone was niet eenkennig. De songbooks van Rodgers & Hart en de gebroeders Gershwin, pure soul, voodooblues, Afrikaanse folk, Randy Newman, Broadway, Hair – ze nam van alles wat en smolt het om tot iets dat onvervreemdbaar het hare was. Stronteigenwijs was ze. Eind jaren zestig had ze nog makkelijk haar door Ain’t Got No/I Got Life verdrievoudigde populariteit kunnen uitbuiten door meer van hetzelfde te leveren, maar in plaats daarvan maakte ze Gifted And Black, een album waarop ze nauwelijks enige concessies deed aan de ten langen leste veroverde popmarkt. Vier van de acht tracks zijn remakes van eerdere successen, waaronder het uit Porgy & Bess afkomstige I Loves You, Porgy. Bijna spookachtig mooi is de nieuwe versie van Black Is The Colour. Piano, stem en strijkers worden tegenwoordig niet meer zo ‘open’ opgenomen – dit is met recht een echo uit een vervlogen tijd. Het uit 1971 daterende live album is daarentegen door rommelige arrangementen, een beroerde mix en een niet al te geïnspireerde repertoirekeuze hooguit een aardige bonus. Nina’s aankondigingen zijn soms intrigerender dan de songs zelf.