Morrissey - The Hmv/Parlophone Singles ’88 – ’95 (3cd) - Recensie
 |
|
3.0 |
Acht jaar Morrissey-singles. 62 tracks op drie cd’s. In totaal zo’n 215 minuten Morrissey. En dan na drieënhalf uur bevestigd worden in wat je eigenlijk al wist: dat de Brit altijd hetzelfde nummer zingt. ‘Maar als het je smaak is, dan vind je het mooi’, zou Johan Cruyff in zo’n geval zeggen. Toch is er nog wel wat meer over dit boxje te melden. Je kunt horen dat Morrissey in dit decennium van jongen naar man groeit. Maar de man Morrissey is net zo’n tobber als de jongen Morrissey. Ook grappig is, dat hij naarmate hij ouder wordt uiterlijk steeds meer op de filosoof Wittgenstein begint te lijken – eveneens zo’n man die maar niet uit de kast durfde te komen. Het aardige van deze singlesverzamelaar is natuurlijk ook dat er veel curieuze b-kantjes tussenzitten, zoals de Jam-cover That’s Entertainment en de Henry Mancini-evergreen Moon River.
|
|
|