Shearwater - The Golden Archipelago - Recensie

Shearwater is, naar mijn uiterst onbescheiden mening, een van de meest intense en overdonderende rockbands van dit decennium. Vooral de platen Palo Santo (2006) en Rook (2008) zijn weergaloos: dynamische indierock met een flinke vleug folk, gespeeld door een stel multi-instrumentalisten waar het talent vanaf druipt. Emotionele zang, variërend van hysterisch geschreeuw tot zacht gefluister. Hoe onrechtvaardig is het dan ook, dat de band ‘slechts’ een grote undergroundstatus heeft; een onrecht dat wellicht te verklaren is doordat zowel de muziek als de vocalen van zanger/songschrijver/gitarist/toetsenbeul Jonathan Meiburg niet overlopen van toegankelijkheid. The Golden Archipelago is alweer het zesde Shearwater-album en is, hoewel minder verrassend dan beide voorgangers, wederom niet minder dan fenomenaal te noemen. Breekbaar en woest, melodieus en ongrijpbaar, sfeervol en diepgaand. Hoogtepunten zijn toch wel het opgefokte Corridors en het hypnotiserende Hidden Lakes, maar deze prachtplaat bevat eigenlijk louter voltreffers. Schandelijk mooi, schandalig dat Shearwater niet veel bekender is.