Galactic - Ya-Ka-May - Recensie

Ya-Ka-May is ongetwijfeld het meest ambitieuze album dat het uit New Orleans afkomstige Galactic tot nu toe heeft afgescheiden. Dit collectief instrumentalisten wil hierop laten horen dat de lokale hiphopvariant is ontsprongen aan wat de autochtonen ‘bounce’ hebben gedoopt. Tegelijkertijd wenst men eer te betuigen aan de smeltkroes van invloeden die van die stad de bakermat van de rock & roll hebben gemaakt. Voor de vocale inbreng werden zowel jonge honden als veteranen uit de rijke muziekgeschiedenis van New Orleans gerekruteerd, waardoor Ya-Ka-May de enige cd is die Allen Toussaint en Irma Thomas in de nabijheid van zogenaamde ‘sissy’ rappers uit de plaatselijke travo-scene brengt! Soms is het alsof je naar een monsterverbond van Gnarls Barkley, Professor Longhair, Sly Stone, Dr. John, Dr. Dre en The Meters luistert. Deze stomende gumbo van jazz, funk, blues, soul, rap en hiphop is even smakelijk als het gerecht waar het album de titel aan ontleent.