Eloy - Visionary - Recensie

Het zou gemeen zijn wanneer ik naar aanleiding van het eerste Eloy-album in elf jaar zou zeggen dat onkruid niet vergaat, want ik heb wel degelijk een zwak voor deze Duitse progrockers. Tuurlijk, de Engelstalige teksten van belangrijkste man Frank Bornemann zijn precies wat je kunt verwachten van een Kraut die zich blind staart op utopische SF en ecologisch verantwoorde fantasy. En jawel, ze worden opnieuw met dat hulpeloze accent gezongen. Maar de man kan songs schrijven met waarlijk omhelzende melodieën en op Visionary steekt hij in ouderwetse topvorm. Ondanks de vocoder in The Secret en het feit dat The Challenge is opgezet als een verlaat vervolg op Time To Turn uit 1982, is men zo verstandig geweest om voorbij te gaan aan de hi-tech spielerij waarmee de groep in de jaren tachtig als een soort futuristische Styx probeerde te klinken. Openingstrack The Refuge zou zelfs een nummer van Jethro Tull circa 1976 kunnen zijn.