Gary Moore - The Platinum Collection (3cd) - Recensie

Deze driedubbel-cd bevat een redelijk compleet carrièreoverzicht van onze Ierse meestergitarist. Het biedt ‘s mans hits met Phil Lynott en vruchten van zijn samenwerking met Ginger Baker en Jack Bruce in BBM, maar het merendeel van de 45 tracks is afkomstig van soloalbums als de hardrockende Corridors Of Power, Victims Of The Future en Wild Frontier, en natuurlijk de succesplaat Still Got The Blues en daarop voortbordurende werkjes als After Hours en Blues For Greeny. Hardrock waar een handrem op zit zodat het ook voor de gewone man verteerbaar is op schijfje 1, blues waar de scherpe randjes afgeslepen zijn zodat de massa zich er veilig aan over kan geven op cd 2, gelardeerd met elektrische folk zoals die alleen door Echte Ieren geschreven en gespeeld kan worden, plus een paar covers waar helemaal niemand zich een buil aan valt – ziedaar het oeuvre van Gary in een notendop. De man zingt lekker en speelt ronduit virtuoos, zoals ook te horen op het derde schijfje vol live-opnamen, maar hij kleurt zelden buiten de lijntjes. Muziek voor rockers die van kwaliteit houden, maar tegelijkertijd ook rock voor het soort mensen dat één cd’tje per jaar koopt en popmuziek ‘best wel leuk’ vindt. Niettemin: fraaie compilatie.