John Mclaughlin - Industrial Zen - Recensie

Ondanks zijn duidelijk herkenbare speelstijl, heeft MacLaughlin alle kenmerken van een kameleon: het beestje is iedere keer hetzelfde, maar ieder muzikaal landschap dat hij exploreert geeft hem andere, verrassende kleuren. Industrial Zen is de optelsom van een carrière in de muziek: de power van de jazzrock revelatie Mahavishnu Orchestra, de spirituele virtuositeit van Shakti, de echo’s van Mahavishnu III en de subtiele schoonheid die zijn samenwerking met Trilok Gurtu kenmerkte, lijken te zijn samengeperst in één album. Drummers als Dennis Chambers, Mark Mondesir, Vinnie Colaiuta en Gary Husband maken van Industrial Zen een ritmisch feest. En zelfs de door McLaughlin geprogrammeerde drums swingen. Niet iedereen zal blij zijn met Dear Dalai Lama, een stuk waarin eeuwenoude Indiase tradities samenkomen met de industriële zen van de gitaarsynthesizer. In de eindscore kosten de synt-escapades de Britse gitarist een ster, maar met sterren als Eric Johnson, Bill Evans en Ada Rovatti in de band kun je wel een sterretje missen.