Masterlast - Mastery Of Self - Recensie

Als metal-zangeressen de grauwende grom van hun mannelijke collega’s adopteren, klinken ze al gauw als de heks Eucalypta uit Paulus de Boskabouter. Zulks leert ons het debuutalbum van het in New York opgerichte Masterlast, waarvan de uit Israël afkomstige vocaliste Lizza Hassan en in Zwitserland geboren gitariste Val Glauser de spil vormen. Dat is dan ook meteen het enige dat tegen Mastery Of Self ingebracht kan worden. Je zou dit postmoderne metal kunnen noemen. We stuiten op Arabische motiefjes, industrial vormgeving, onverwacht langsschietende popmelodietjes, voorgeprogrammeerde ritmetracks – een waar amalgaam van invloeden en invalshoeken. Alice In Chains meets Linkin Park in een club voor bikerchicks, zoiets. Glauser’s solo’s zijn relatief spaarzaam gedoseerd, maar iedere noot scoort. Opvallend voor een band die ook Morbid Angel als inspiratiebron opvoert, is dat in de teksten nu eens niet de gebruikelijke doem, dood en verderf centraal staan. Zelfbewustzijn en daadkracht hebben de overhand. Ook wel eens leuk.