Bonnie ‘Prince’ Billy - The Letting Go - Recensie

Je moet nooit ‘nooit’ zeggen, leerde wijlen mijn vader mij al. Uit mijn mond zul je daarom niet horen dat Bonnie ‘Prince’ Billy nooit meer zo’n goede plaat zal maken als There Is No-One What Will Take Care of You, het vepletterende debuut van The Palace Brothers uit 1993. Maar eerlijk gezegd begon ik er de laatste jaren wel een hard hoofd in te krijgen. Een coverplaat, ‘re-recordings’ van oude nummers, een soundtrack, allerhande samenwerkingsprojecten. Stuk voor stuk aardig, maar nooit meer ‘groots’. En dan komt The Letting Go als een verrassing. Een mooie plaat met sterke nieuwe songs waarin Oldham zich weer ouderwets kwetsbaar opstelt. Zijn beste sinds I See A Darkness uit 1999. Bonnie’s als altijd onvaste stem wordt op de rails gehouden door zwierige strijkers en duetten met Faun Fable Dawn McCarthy. Een glorieus album.