Sonny Rollins - The Essential Sonny Rollins: The Rca Years - Recensie

Dat het dubbelalbum The Essential Sonny Rollins: The RCA Years begint met het stuk The Bridge is allesbehalve toeval. Achter de titel van deze op Gershwin’s I Got Rhythm gebaseerde compositie schuilt niet alleen één van de leukste anekdotes uit de geschiedenis van de jazz, maar ook het verhaal dat alle zes albums die Rollins tussen 1962 en 1964 voor het label opnam in het juiste perspectief plaatst. In 1959 trok de saxofonist zich twee jaar terug uit de jazz-scene omdat hij ontevreden was met het bestaan als jazzmuzikant in het algemeen, en zijn eigen spel in het bijzonder. Het genie van John Coltrane deed hem wanhopen en nieuwlichters als Ornette Coleman bewandelden wegen die Rollins nog niet had onderzocht. In de lente van 1961 hoorde een criticus de saxofonist oefenen op de Williams Bridge, de plaats waar hij naar later bleek iedere dag studeerde om zijn buren niet lastig te vallen. Zijn eerste plaat voor RCA heette dan ook The Bridge. Het zoekende element is op bijna alle RCA-opnamen terug te vinden. Dat maakt dat Rollins het niveau van Saxophone Colossus uit de jaren vijftig nergens meer haalt. Maar een gigant blijft een gigant, zelfs wanneer hij af en toe een beetje verdwaald is.