Valentine - The Most Beautiful Pain - Recensie

Als er iemand in Nederland recht op de titel ‘mister bombastic’ heeft, dan is het Robby Valentine wel. Al vanaf zijn werk in 1st Avenue en Zinatra, via de doorbraak in 1991 met de single Over And Over Again tot de talloze, slechts in Japan uitgebrachte soloalbums (waarvan twee met Valensia); de zanger en multi-instumentalist zwelgt in pompeuze AOR waarbij geen middel achterwege wordt gelaten om alle emoties zwaar aan te zetten. Je vindt het prachtig of je haat het. Op The Most Beautiful Pain beweegt Valentine als een soort King Kong langs de archieven van Queen, REO Speedwagon en Styx. Een brutale aap met een klein hartje, die leeft bij de gratie van speciale effecten. Een voorspelbaar verhaal, compleet over de top, maar indrukwekkend door het vakmanschap waarmee trukendoos keer op keer wordt opengegooid.