Jadis - Photoplay - Recensie

Met zes albums in veertien jaar wordt het geduld van de Jadis-fans regelmatig op de proef gesteld, maar keer op keer weet het Britse symfo-kwartet (dat voor de helft uit IQ-leden bestaat) ons te verrassen met nieuwe invalshoeken en frisse, vooruitstrevende progrocksongs. De belangrijkste tendens op Photoplay is dat het warme toetsenwerk van Martin Orford meer naar de achtergrond is verschoven, waardoor er meer ruimte voor het gitaarwerk van Gary Chandler vrijkomt. Voeg hierbij Chandler’s avontuurlijke productie en dan zou je kunnen concluderen dat Jadis nadrukkelijk haar focus aan het verleggen is van het oude Marillion en IQ richting het meer eigentijdse werk van het huidige Pallas en de luchtige kant van het Porcupine Tree-repertoire. Geen verrassingen of episch songmateriaal, maar korte bondige songs met een verjongende dosis rock & roll.