New Model Army - Carnival - Recensie

En New Model Army, zij marcheerden voort. Maar kapitein Justin Sullivan en zijn regiment zijn geen soldaten die niet weten dat de oorlog voorbij is. De Britse postpunkband trekt eeuwigdurend ten strijde tegen alle denkbare onrecht in de wereld, ook het persoonlijke. In het verleden ging dat met de vlag fier omhoog en de bajonetten recht vooruit, maar deze duistere tijden vergen een subtielere strategie. Sinds voorganger Eight (2000) is de wereld dramatisch veranderd; met barricadenrock en kampvuurfolk wordt de slag niet meer gewonnen. Carnival is donker en compact, als een ninja die ongemerkt maar doeltreffend hart en geweten besluipt. Nog immer gedreven door eenzelfde rusteloze ritmiek als 22 jaar geleden, maar van immens grotere poëtische kracht. Of het nu verscheurdheid over het verspilde bloed van Afrika (Red Earth) betreft of de mengeling van verdriet en zelfverwijt om de dood van oer-NMA-drummer Robb Heaton (Fireworks Night). NMA zij de glorie.