Age Of Nemesis - Psychogeist - Recensie

Originaliteit. Een beladen sleutelwoord in het progressieve metal-genre. Veel bands oefenen zich suf op de perfecte instrumentbeheersing in duizelingwekkende nummers vol dramatiek en dynamiek. Ondertussen vergeten de broertjes en zusjes van Rush, Dream Theater en, vooruit, Symphony X te werken aan een eigen unieke sound en identiteit. Zo ook bij het Hongaarse Age Of Nemesis dat met Psychgeist haar zesde (en tweede Engelstalige) album uitbrengt. De clichés vliegen je om de metaloren, waarbij het algehele groepgeluid nogal stroperig overkomt. Toegegeven, de vijf heren kunnen spelen (check het swingend instrumentale Goddess Nemesis als proeve van bekwaamheid) en Zoltan Kiss’ vocalen zijn opvallend accentloos, maar het duistere muzikale concept van Psychogeist ontbeert aan spanning en verrassende invalshoeken. Originaliteit dus.