Pallas - The Dreams Of Men - Recensie

Pallas wist zich halverwege de jaren tachtig met een paar opwindende symfonische rockplaten (The Sentinel en The Wedge) te verzekeren van een trouwe groep fans. Terecht, want de zeggingskracht van het songmateriaal was groot en de majestueuze sound van Pallas stond als een huis. Na een stilte van dertien jaar begon de band in 1999 met Beat The Drum aan haar tweede jeugd, recentelijk resulterend in de release van The Dreams Of Men. En zowaar, Pallas klinkt frisser dan ooit, waarbij de karakteristieke, dramatische dynamiek van het groepsgeluid recht overeind is blijven staan. Bringer Of Dreams zet lekker pompeus de toon voor negen vet symfonische nummers, waarbij zanger Alan Reed voor de emotionele onderlaag zorgt. Je zou hooguit kunnen opmerken dat de toegankelijkheid iets is afgenomen vanwege het gemis aan pakkende refreinen, zoals die destijds op het commerciëlere The Wedge zo sterk in de liedjes waren gebouwd. Ditmaal geen meezingers maar een cd vol meeslepende symfo van absolute topkwaliteit.