The Roots - Rising Down - Recensie

Als je Rising Down in het Nederlands vertaalt, krijg je ‘afgroeien’. Het had een typisch Osdorp Posse-woordgrapje kunnen zijn. Maar de titel dekt de lading. Het alternatieve Amerikaanse hiphopgezelschap The Roots heeft van haar nieuwste plaat wederom een conceptalbum gemaakt, met dit keer ‘ontwikkeling’ als thema. Samples van oude onderlinge gesprekken en freestyles schetsen een contrast met het muzikale en tekstuele heden. Daarin neemt The Roots zo’n beetje de hele Amerikaanse maatschappij onder de loep, van het rassenvraagstuk tot het broeikaseffect, terrorisme en schietpartijen op scholen. En nee, de conclusie is niet best: ‘afgroeien’ dus. Toch lijkt in de muziek ook een positieve boodschap verscholen. Waar de eerste songs nog boos en hard zijn, daar krijgt Rising Down langzaam een steeds zwoeler en luchtiger karakter – om te eindigen met het quasi melige Birthday Girl. Goed bedacht, ware het niet dat de stevige eerste helft van het album aanmerkelijk beter is dan de rest.