No Age - Nouns - Recensie

Het Amerikaanse webzine Pitchfork is zoiets als de Nederlandse Vereniging Van Huisvrouwen van de alternatieve rock. Als Pitchfork een album het rapportcijfer 9 geeft, zoals nu Nouns, dan lijkt er iets aan de hand te zijn. Zeker als ook de reacties op het Nederlandse concertdebuut, eind mei in Paradiso, unaniem positief zijn. Drummer Dean Spunt en gitarist Randy Randall vormen het type lo-fi gitaarnoise-duo dat alle bravoure en weerbarstigheid ten toon spreidt dat bij de jeugd hoort. Dat is mooi. Dat is wat de rock & roll permanent nodig heeft. Felle songs op dit debuut – eerder verscheen al een album met verzamelde singles – worden afgewisseld met brokjes instrumentaal bindmiddel. Het niveau van Dinosaur Jr., Hüsker Dü of Sebadoh, waar vaak mee vergeleken wordt, halen ze naar mijn mening nog niet. Maar in de toekomst moet er een rockklassieker in No Age kunnen zitten. Songs als Ripped Knees en Brain Burner komen al in de buurt.