The Explorers Club - Freedom Wind - Recensie

Dat Brian Wilson een popgenie is en de Beach Boys-albums van halverwege de jaren zestig meesterwerkjes zijn, staat buiten kijf. Daar hoeven geen woorden meer aan vuil gemaakt te worden. Dat een artiest kopiëren in artistiek opzich niet de meest interessante manier van popmuziek maken is, lijkt mij ook evident. Maar de muziek van The Beach Boys vijfenveertig jaar na dato zo natuurgetrouw naar nieuwe, eigen songs transformeren als hier gebeurt, is toch wel weer bijzonder. Kortom, wie wil weten hoe The Explorers Club klinkt, hoeft alleen maar een willekeurig album van Wilson & Co tussen 1964 en 1969 uit de kast te trekken. Ieder nummer van Freedom Wind had een authentieke Wilson kunnen zijn. Het is allemaal bloedserieus gedaan: de koortjes, de arrangementen, en zowel de ballads als de up-tempo stukken komen aan bod. Zelfs de ‘versleten’ cd-hoes is regelrecht gebaseerd op de vormgeving van het All Summer Long album uit 1964.