Nightwish: "Imaginaerum is een plaats waar je verbeelding wordt gefikst" |
| Geschreven door Laetitia Abbenes |
| woensdag, 30 november 2011 14:05 |
|
In 2007 stapte Tuomas Holopainen naar de Finse regisseur Stobe Harju met het plan om een conceptalbum te maken met dertien nummers en dertien korte films. "Stobe, die ook de clip voor ons nummer The Islander heeft geproduceerd, was verheugd. Hij stelde voor om er een volledige fantasiefilm van te maken waarin hij mijn dertien losse verhalen zou verwerken. Hierna begonnen we met het uitwerken van het concept. De regisseur is ook degene die het plot voor de film bedacht." Imaginaerum is een verhaal over een oude componist die aan dementie lijdt. Hij herinnert zich niets meer van zijn volwassen leven. Het enige wat hij over heeft is de verbeelding van een tienjarige. De componist raakt in coma en lijkt verloren. Thematiek De film en het album staan volgens Holopainen op zichzelf. "Als de film niet zou uitkomen moest het album wel een logisch geheel zijn. Het zijn twee verschillende dingen verbonden door thematiek. Het gaat over de mooie kanten van het leven zoals verbeelding, herinneringen en liefde. Maar ik wilde de donkere kant niet uit het oog verliezen: verdriet, melancholie, duisternis." Wel is alle muziek van het album terug te horen in de film, in precies dezelfde volgorde. Justin Timberlake De toetsenist speelt ook een kleine rol in de film. In eerdere interviews gaf hij aan daar zijn bedenkingen over te hebben. "Die heb ik nog steeds een beetje," geeft hij voorzichtig toe, "De band is te zien in twee verschillende scènes, spelend op de achtergrond. Dat is nog geloofwaardig. Daarnaast speel ik een kleine rol, zonder tekst, maar toch acteer ik. Mijn bezwaar is dat mensen een vooroordeel hebben over onze gezichten en wie wij zijn. Een vergelijkbare situatie: het interesseert mij niet hoe goed Justin Timberlake acteert, zodra ik hem in een film zie vraag ik mij af: wat doet die gast daar? Toch drong de regisseur erop aan omdat Imaginaerum een Nightwish film is. Hopelijk werkt het." De twee weken dat Holopainen op de filmset was, zag hij het verhaal om zich heen tot leven komen. "Het was een van die onbegrijpelijke momenten in het leven. De afgelopen vier jaar was ik dagelijks met dit project bezig. In de twee weken op de set zagen we alles op een positieve manier samenkomen." Even pauzeert hij, "Ik voel mij nog steeds weggeblazen door de hele ervaring en kan niet wachten om het eindresultaat te zien. Tegelijkertijd ervaar ik een vreemd gevoel van melancholie, dat komt door het idee dat de reis altijd meer belonend is dan de bestemming." Foto's: Akseli Juurikkala |