Wolfendale: van nerdige studiomuizen naar volwaardige band

Vorige week presenteerde de Eindhovense indierock-band  Wolfendale zijn debuutalbum Foghorn. Oprichters Sander Strick en Marc van den Boom komen uit de film- en animatiewereld, waardoor de twee een nogal bijzondere benadering hebben bij het maken van muziek. LFL sprak met zanger/gitarist Sander Strick.

Het idee om een album op te nemen ontstond niet van de ene op de andere dag. Sander Strick legt uit hoe Foghorn tot stand kwam. “Bij film is geluid natuurlijk heel belangrijk, we zijn vakmatig dus veel met audio bezig. Daarnaast zijn we grote muziekliefhebbers.” De mannen bouwden een eigen studio om daar te onderzoeken en te testen hoe ze muziek goed konden opnemen. “Alle testjes ontpopten zich tot het begin van een album. Het besluit om daadwerkelijk een plaat te maken kwam echter pas na drie nummers. Het is dus behoorlijk terloops gegaan.”

Filmscène

Mede door hun achtergrond in film en animatie is de manier waarop het duo muziek schrijft opmerkelijk. “Bij een melodie op de gitaar of de piano bedachten we een filmscène, daarna schreven Marc en ik over die scène,” aldus Strick. Een enkele keer gebruikten de Eindhovenaren een bestaande film als inspiratiebron, zoals The Truman Show. “Die film past qua sfeer en idee goed bij de rest van onze nummers en teksten.”

Die visuele benadering bij het maken van Foghorn speelt nog geen rol bij optredens en clips, iets dat je van deze groep wel zou verwachten. “We waren zo gefocust op audio dat we helemaal geen tijd meer hadden om film en animatie mee te nemen in het project” merkt Strick op. “Als dadelijk de plaat in de winkel ligt kunnen we daar meer aandacht aan besteden. Zeker ook live. Je kunt heel gave dingen doen met film ter ondersteuning van de live-beleving.”

Nerdige studiomuizen

Wolfendale is vernoemd naar de astronoom Sir Arnold Wolfendale. Om de vraag waarom nou juist deze astronoom der astronomen de naamgever van de band is moet Sander even lachen. “Marc en ik wilde vaak in één nacht een nummer afhebben om zo snel mogelijk onze ingevingen op te nemen. De tekst en de zanglijn lukten niet vaak diezelfde nacht nog, dat is een veel langer proces. We pakten een sterrenatlas waarin een voorwoord van Sir Arnold Wolfendale stond. Dat gebruikten we om ons eerste liedje te maken. Uiteindelijk is de band naar hem en dat eerste nummer vernoemd.”

Dat Foghorn een vervolg krijgt, staat vast. Strick vertelt enthousiast dat het schrijfproces alweer begonnen is. En ook de bandleden die Wolfendale tijdens optredens bijstaan worden betrokken bij de nieuwe productie. “Voorlopig zetten Marc en ik de lijnen uit, maar de inbreng van onze bandleden wordt ook steeds belangrijker. Op de derde plaat is het verschil tussen mij, Marc en de rest het noemen niet meer waard. Wolfendale is nu een volwaardige band in plaats van twee nerdige studiomuizen.”