Nadat hun debuutalbum Baby Darling Doll Face Honey in 2009 aan beide kanten van de oceaan een grote hit werd, vloog Band Of Skulls de hele wereld over. Donderdag 13 oktober pakt het alternatieve rocktrio uit Southampton, Engeland, het vliegtuig naar Nederland om in de Melkweg nieuw materiaal te spelen van hun nog titelloze tweede album. Drummer Matt Hayward vertelt aan LFL waarom hij de hele reis een sigaret binnen handbereik zal houden.
Band Of Skulls is in drie jaar tijd uitgegroeid tot een ware wereldact. Afgelopen weekend speelden jullie nog in Zuid-Afrika. “Ja, wat moet ik zeggen? Touren is simpelweg geweldig. Soms kan het wel wat eenzaam worden en het is af en toe ook behoorlijk vermoeiend, maar dit is toch waar we het voor doen.”
De hele wereld overvliegen, en dat met jouw vliegangst. “Hoe weet jij dat? Ik ben inderdaad nogal een nerveuze vlieger, maar dat kunnen een paar gin-tonics gemakkelijk verhelpen, haha! Ik houd ook altijd een sigaret binnen handbereik, want al mag je in het vliegtuig niet roken: als we ooit neerstorten, dan steek ik er toch mooi een op! Maar, uh, ik ben nu al zenuwachtig voor de reis naar Nederland en dit helpt niet echt mee.”
Laten we het dan maar snel hebben over het nieuwe materiaal dat jullie aankomende donderdag gaan spelen. Wat kunnen we verwachten? “Op onze nieuwe cd zijn de harde songs harder geworden, en de rustige rustiger. Ook hebben we voor de live-shows ons oude materiaal flink bewerkt. Het nummer I Know What I Am bijvoorbeeld. Dat is op ons debuutalbum niet zo hard, maar voor de optredens hebben we er een echte rocksong van gemaakt met een compleet nieuw intro. Je ziet mensen in het publiek altijd wat ongeduldig worden wanneer je nieuw materiaal inzet, dus dat is altijd spannend.”
Even spannend als het vliegtuig pakken naar Nederland? “Je helpt niet echt mee!”
Sorry. Interessant aan Band Of Skulls is dat jullie alle drie een gelijke rol spelen in het schrijfproces. Hoe werkt dat? “Bizar, dat is het enige juiste woord. Onze nieuwe single The Devil Takes Care Of His Own bijvoorbeeld: dat is een typisch Band Of Skulls-nummer. De gitaarriff is van mij afkomstig, Russell [Marsden, guitarist/zanger] is verantwoordelijk voor het refrein en Emma [Richardson, bassist/zangeres] had de melodie eigenlijk voor een ander nummer bedacht, maar het bleek perfect bij deze song te passen. Er zijn nog steeds avonden waar we urenlang discussiëren over een riff of melodie, maar er is onderling niet meer zoveel competitie als op het eerste album. Het is een raar systeem dat denk ik alleen voor ons drieën werkt, omdat wij inmiddels zo goed op elkaar zijn ingespeeld.”
Als een driekoppig monster? “Een driekoppig monster! Ja, dat is precies wat wij zijn!”
Nou, Matt, nu is het moment gekomen dat jij de titel van jullie tweede album onthult… “Ha! Leuk geprobeerd, maar nee, daar moeten jullie nog even op wachten. Wie weet, misschien noemen we het wel Three Headed Monster!”
Band Of Skulls staat donderdag 13 oktober in de Melkweg.
Zie hieronder de videoclip van The Devil Takes Care Of His Own
"Aretha’s oudere zus had in de vroege jaren zestig op Epic met dezelfde problemen te kampen als de toekomstige Lady Soul op Columbia: sterk wisselvallige repertoirekeuze en foute..."
"Op dit debuut etaleert het progrockkwartet uit The Big Apple een fors staaltje vakmanschap door de heavy en melodieuze varianten van het genre intelligent en smaakvol te mengen ..."