Interview Roger Waters

Nee, de banden met zijn voormalige collega’s van Pink Floyd leken nooit meer te lijmen. Rechtzaken over het gebruik van de bandnaam en de eeuwige strubbelingen tussen hem en David Gilmour: het leek een utopie dat de twee ooit weer samen het podium zouden betreden. Tot ‘het wonder van Live 8’, waar de reünie een feit was. Ook tijdens de nieuwe The Wall Tour zal Gilmour een keer te zien zijn, al wordt angstvallig stilgehouden waar en wanneer. In Lust For Life vertelt Waters hoe de samenwerking tot stand kwam en hoe de tour, die op 8, 9 en 11 april Gelredome in Arnhem aandoet, eruit gaat zien.

Pink Floyd op Live 8

“Ik werd gebeld door Bob Geldof, die bezig was een opvolger van Live Aid te organiseren: Live 8”, vertelt Roger Waters nu. “Of ik David wilde bellen met de vraag of we met z’n vieren als Pink Floyd op wilden treden. Ik gaf het weinig kans, maar uiteindelijk ging hij toch overstag. Het feit dat het voor een goed doel was, trok hem over de streep. Zoals het dat ook bij mij gedaan had. Ik voorzag wel problemen. David had het de laatste jaren in de band voor het zeggen gehad. Dit kon alleen een succes worden als ik mijn plaats zou weten. Ik wist bij voorbaat dat ik in moest schikken, ook wanneer ik het ergens niet mee eens was. Dat maakte mij gelijktijdig duidelijk dat dit een eenmalig avontuur was. Ik kon dat best opbrengen voor een avond, maar niet voor een hele tournee. Ik had ondervonden dat ook ik het best functioneer wanneer ik alle touwtjes in handen heb. Ik sta altijd open voor suggesties van bandleden. Nog altijd, maar ik houd er van om zelf uiteindelijk uit te maken of iets doorgaat of niet.”

De belofte van David Gilmour

Drie jaar later deelt hij toch weer het podium met David Gilmour, wanneer hij meedoet tijdens een benefietoptreden voor Palestijnse kinderen die getroffen zijn door het oorlogsgeweld in het Midden-Oosten. Roger Waters doorkruist datzelfde jaar Amerika met een avondvullende vertolking van The Wall. “Ik had dat heel graag met David samen willen doen”, onthult Roger Waters. “Een van de optredens vond plaats in het nieuwe Yankee Stadium. Ik werd gebeld door de eigenaar, die heel specifiek vroeg of David beschikbaar zou zijn. Al was het maar voor een enkel optreden. Ik beschik niet over het directe nummer van mijn voormalige collega, maar dankzij de tussenkomst van verschillende managers lukte het mij toch de vraag bij hem neer te leggen. Binnen twintig minuten had ik een reactie: ‘No way’.”
Na het benefietoptreden gebeurt er echter toch iets bijzonders. Als dank voor de bijdrage van Roger Waters, belooft de gitarist toch mee te zullen doen tijdens een van de uitvoeringen van The Wall. Alleen zal tot op het allerlaatste moment volstrekt geheim blijven op welke avond hij op zal duiken om een zonder enige twijfel hemelse gitaarsolo in Comfortably Numb te spelen.

Technische mogelijkheden

“Het was heel bevredigend om Dark Side Of The Moon te spelen”, vertelt Roger Waters. “Toen die tournees achter de rug waren, kwam vanzelf de vraag op: ‘wat nu?’ Al snel kwam ik op het idee van The Wall. We hadden het in 1980 en 1981 weliswaar ook al gespeeld, maar heel sporadisch. Het had ons bovendien veel geld gekost. Wat ook speelde, was dat de technische mogelijkheden tegenwoordig oneindig veel groter zijn dan destijds. Om een voorbeeld te noemen: we gebruikten in 1980 nog 35 millimeter projectors, nu staan de beste digitale technieken ons ter beschikking. Ik werk opnieuw met Gerald Scarfe, die destijds ook al tekende voor het visuele aspect. De poppen zijn nog fraaier. Er zijn meer teksten en beelden. Alles oogt en klinkt nu alleen zo veel beter. Het werkstuk verdiende dus een herkansing. Voor mij en voor het publiek. Het is bovendien mijn favoriete album als lid van Pink Floyd, met Dark Side Of The Moon als een goede tweede. Dat wel.”

Geen ongecompliceerde entertainment

The Wall is ook niet langer een eerbetoon aan alleen zijn vader, vervolgt de muzikant. Het is een ode aan alle gevallenen. Roger Waters riep het publiek dan ook op om foto’s te sturen van soldaten en anderen die sneuvelden in oorlogsgeweld. Die afbeeldingen worden tijdens het optreden geprojecteerd. Geeft het wel pas om een publiek dat op een rockconcert afkomt te confronteren met foto’s van omgekomen soldaten en burgers? Roger Waters vindt van wel. “Ik heb nooit ongecompliceerd entertainment willen bieden. Dan had ik net zo goed quizmaster kunnen worden. Mijn ambitie is om met deze muziek en show mensen aan het denken te zetten. Het is enorm belangrijk om te werken aan een bepaalde bewustwording. We horen regeringen aan te pakken die ons onder valse voorwendselen meeslepen in oorlogen, zoals in Irak en Afghanistan. Er wordt een enorme prijs betaald, zowel door het thuisfront als door de lokale bevolking. Dat wil ik in beeld brengen.”

Het complete interview met Roger Waters is te lezen in Revolver’s Lust For Life 009, die nu in de winkels ligt.