Lust For Life Magazine
Banner
Home Artikelen Interviews

Interview: Ben Weaver

Geschreven door Lust For Life   
maandag, 01 september 2008 02:00

De Amerikaanse singer-songwriter Ben Weaver is pas 29 jaar, maar het onlangs verschenen prachtalbum The Ax In The Oak is alweer ’s mans zesde album. Op dit nieuwe werkje bouwt Weaver verder op de goed ontvangen vorige plaat Paper Sky (2007): innovatieve liedjes waarin zowel ruimte is voor akoestisch gitaar als voor samples, door Weaver gezongen met een naar Tom Waits neigende stem. Ben zonderde zich enige tijd af in Berlijn om de songs voor dit album te schrijven.

“Ik wilde simpelweg even weg. Ik heb het enorm druk gehad de laatste tijd en ik wilde graag de tijd nemen om rustig aan mijn liedjes te werken. Een vriend van me had nog een werkruimte in Berlijn waar ‘ie op het moment niets mee deed, dus dat was ideaal. Niemand viel me daar lastig, heerlijk. Ik ben daar iets van 2,5 week geweest en heb in die korte tijd zowat de hele plaat geschreven. Heel anders dan hoe ik voorheen te werk ging.
“Voor mij staat muziek maken gelijk aan vooruitgang en ontwikkeling. Met dat idee ga ik de studio in als ik nieuwe songs wil opnemen. Dat wil echter niet zeggen dat ik niet terugluister naar mijn oude platen; juist door die te analyseren, krijg ik vaak nieuwe ideeën. Op mijn vorige plaat experimenteerde ik bijvoorbeeld voor het eerst met elektronica en dat beviel me prima, waardoor ik dat op deze verder heb uitgewerkt. Maar het is niet zo dat ik er heel nadrukkelijk over nadenk; dat soort dingen gaan vanzelf.”
De liedjes van Weaver zijn te omschrijven als sterke, verhalende singer/songwriternummers in de traditie van Bob Dylan en Tom Waits, maar het veelvuldig gebruik van maffe samples en elektronica geeft het geheel een wat experimenteel gevoel. Bijvoorbeeld in het prachtige Soldier’s War, waarin akoestisch gitaarspel begeleid wordt door het geluid van een pingpongballetje.
“Vind je dat echt zo experimenteel? Ik vind het wel meevallen, maar dat komt misschien omdat ik heel veel geluiden die de meeste mensen herrie vinden als muziek zie. Het geluid van voorbijrijdende auto’s, het lawaai in een stad, het zoemen van machines… Ik hou ervan met dat soort geluiden te experimenteren en ik vind het ook leuk dat de songs er wat meer, ja hoe zeg je dat, ‘uitdagender’ van worden. Muziek hoeft niet per definitie makkelijk te zijn om naar te luisteren, juist niet zelfs.”
Weaver houdt zich, naast muziek, ook bezig met andere kunstvormen. Zo is hij zelf verantwoordelijk voor het artwork van zijn nieuwe album en vorig jaar verscheen Hand Me Downs Can Be Haunted, een boek vol gedichten en tekeningen. Wat is hij meer, kunstenaar of muzikant?
“Ik zie mezelf niet als een muzikant, maar als een artiest. Een muzikant is iemand die alleen maar muziek maakt, maar ik moet mijn gevoelens op meerdere wijzen uiten. Ik ben als een spons. Ik beslis niet zelf wat voor kunst ik maak, ik zuig gewoon de inspiratie op die ik krijg en die komt er dan op een of andere manier uit, of het nu artwork, poëzie, muziek of verhalen zijn.”

Martin Cuppens
 

Plaats reactie

Beveiligingscode
Vernieuwen

 

NIEUWSBRIEF

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Nieuwsbrieven

* zijn verplicht

banner LFL030

Login

NU IN DE WINKEL

Uitgelichte recensies

Screeching Weasel - First World Manifesto
"Het twaalfde Screeching Weasel-album is het eerste zonder gitarist Jughead. Het oerlid werd niet eens benaderd toen zanger Ben Weasel na ruim tien jaar de band weer uit de motte..."
Bettie Serveert - Pharmacy Of Love
"Het zou hun hardste album ooit worden, beloofden de promoblurbs, en inderdaad: het achtste album van Bettie Serveert blaast zonder pardon het doek van de speakerboxen. Dat betek..."