|
 Wat is volgens de medewerkers van Lust For Life de beste plaat van 2011?
Tjerk Lammers
Rival Sons
Pressure & Time
Geweldige plaat van deze magistrale hardrockband uit Los Angeles. Als je wilt weten wat ik van Rival Sons vind, moet je m’n column in dit blad maar even lezen. Mijn voorspelling: de band zit duchtig in de groei, dus het volgende album wordt nóg beter!
Tiptrack: Pressure And Time
Martin Cuppens
Markéta Irglová
Anar
Het muziekjaar 2011 was sowieso uitstekend (o.a. topplaten van Emmett Tinley, Bon Iver en Fleet Foxes), maar het solodebuut van Markéta Irglová (The Swell Season) wint met ruimte afstand. Een dozijn fenomenale, waanzinnig mooi gezongen songs van deze grenzeloos getalenteerde Tsjechische singer-songwriter. Rillingen gegarandeerd.
Tiptrack: We Are Good
Paul Gersen
Elbow
Build A Rocket Boys!
Fantastisch album van een van dé bands van 2011. Elbow had natuurlijk wat waar te maken na de The Seldom Seen Kid, maar met Build A Rocket Boys! evenaren deze Engelsen dat hitalbum met gemak. Dit is een album waar ik iedere maand wel weer even naar terug greep. De koningen van het mooie liedje.
Tiptrack: The Birds
Jaap van Eik
Tedeschi Trucks Band
Revelator
Is er een mooiere combinatie denkbaar dan een geïnspireerd zingende dame en een gitarist van absolute wereldklasse? Mijn keuze gaat uit naar Susan Tedeschi en Derek Trucks, echtelieden ook nog eens, die elkaar perfect aanvullen en het schitterende album Revelator maakten. Fikse dosis southern rock, beetje exotica en een obsederende ritmische cadans als Little Feat in hun beste dagen.
Tiptrack: Ball And Chain
Bas Springer
Fatoumata Diawara
Fatou
De mooiste Afrikaanse cd van het jaar is de prachtige debuut-cd Fatou van de jonge Malinese zangeres Fatoumata Diawara. Deze nieuwe ster van de Afrikaanse pop zingt indringende folkpopliedjes op het snijvlak van de Afrikaanse en westerse muziek. Denk aan Oumou Sangaré, Rokia Traoré en Joni Mitchell.
Tiptack: Bakonoba
Harry de Jong
Robert Mizzell
Mama’s Rocking Chair
Met dit album overklast de Iers/Amerikaanse countryzanger Robert Mizzell opnieuw moeiteloos zijn collega’s uit Nashville. Mama’s Rocking Chair is net als Redneck Man uit 2010 een schoolvoorbeeld van uitmuntende rechttoe-rechtaan country met hoofdrollen voor fiddle en steel, en bevat geen grammetje sentiment te veel. Bijna de perfecte countryplaat.
Tiptrack: What We Don’t Have
Peter Bruyn
Ja, Panik
DMD KIU LIDT
Berlijnse groep met wortels in Oostenrijk. Mixt muzikaal Deutsche Welle met Velvet Underground. En doet in teksten en muziek waar het in Nederland aan ontbreekt: het maatschappelijke en sociale onbehagen vangen in schitterende rocksongs. Plaattitel staat voor: ‘Die Manifestation des Kapitalismus in unserem Leben ist die Traurigkeit’. Briljant
Tiptrack: DMD KIU LIDT
Lucky Rotterdam
Spellbound
Stir It Up
Sinds 1986 is Spellbound de Ierse troef in psycho- en neo-rockabilly. Het stijlenpalet is uitgebreid met country, folk, ska en meer fraais. Zo betoont ook de billyfied versie van The Doors’ People Are Strange. Rock & roll-hemelspijs van een wereldband.
Tiptrack: Old School Boogie
René van Duijnhoven
Been Obscene
Night O’Mine
Vorig jaar leverde het Oostenrijkse Been Obscene al een wereldplaat af, maar met het zojuist verschenen Night O’Mine weten ze zelfs die prestatie te verbeteren. Alpen-stoner en meesterlijke psychedelische tonen van grote klasse. Gemaakt voor de eeuwigheid!
Tiptrack: Endless Scheme
Willem Huetink
Ry Cooder
Pull Up Some Dust And Sit Down
Door gebruik te maken van de meest basale stijlfiguren uit de texmex, blues, folk, corrido/norteño en gospel klinkt dit album bijzonder authentiek en oorspronkelijk, bijna als de eerste albums uit Cooders lange carrière. Tekstueel is dit album een prachtig en scherp tijdsdocument. Muzikaal gezien voegt Cooder hiermee weer een tijdloos album aan zijn eerdere werk toe.
Tiptrack: John Lee Hooker For President
Swie Tio
Noel Gallagher’s High Flying Birds
Noel Gallagher’s High Flying Birds
Eén Gallagher maakt nog geen zomer, maar hoewel Noel de branie van broer Liam node mist, zijn z’n liedjes al net zo Oasis als die van Beady Eye. Alleen dan nog nét effe beter. En hij kan nog zingen ook!
Tiptrack: (I Wanna Live In A Dream In My) Record Machine
Edwin Ammerlaan
Marike Jager
Here Comes The Night
Kwetsbaar, avontuurlijk, meeslepend, verhalend, vol melancholie: met minimale middelen, een groot talent en de subtiele productie van Chad Blake zorgt Marike Jager voor de mooiste liedjes van 2011.
Tiptrack: Keep Me Warm
Stefan Sjoers
Gavin Friday
catholic
Met catholic (met kleine letter inderdaad) komt mijn favoriete Ierse antiheld Gavin Friday voor het eerst in bijna zestien jaar weer met een nieuwe plaat. De teksten over liefde, verlies en dood gecombineerd met de rijke, donkere arrangementen maken dit zijn meest volwassen plaat tot nu toe.
Tiptrack: Lord I’m Comin’
Chris van Oostrom
Fleet Foxes
Helplessness Blues
Sommige passages zijn zozeer verwant aan Wind On The Water van Crosby & Nash dat het bijna naar plagiaat neigt, maar dan nog is deze hutspot van bucolische folk, free jazz, zalvende harmonievocalen en ronduit magische melodielijnen niet minder dan verslavend.
Tiptrack: The Cascades
Eva Hoefsloot Schmeink
Machine Head
Unto The Locust
Het was na The Blackening (2007) even wachten op een nieuwe plaat van de metalhelden van Machine Head, maar wat hebben ze het wachten ruimschoots goedgemaakt met Unto The Locust. Zanger Robb Flynn is in topvorm en maakt zelfs van het cheesy Who We Are, inclusief kinderkoortje, een topsong. Klasse.
Tracktip: Darkness Within
Jelle Jansen
Seasick Steve
You Can't Teach An Old Dog New Tricks
Duw Seasick Steve een aftandse gitaar of een plank met één snaar in zijn handen en hij doet er iets moois mee. Niet zo gek dat het grote publiek nu ook om is voor de goudeerlijke hilbilly rootsmuziek van de oude vagebond, want op dit vierde album klinkt hij vitaler dan ooit.
Tiptrack: You Can't Teach An Old Dog New Tricks
Robert Haagsma
Opeth
Heritage
Heritage markeert het keerpunt in de geschiedenis van Opeth. De deathgrunt is afgezworen, de metal is bij het oud ijzer gezet. Er is definitief gekozen voor een complexe mix van progressieve rock, folk en fusion. Wat gebleven is, is de kwaliteit van de liedjes, de rijkdom van de arrangementen en de alom aanwezige liefde voor muziek.
Tiptrack: The Devil's Orchard
Mark Dyson
The Low Anthem
Smart Flesh
Natuurlijk was 2011 het jaar van Elbow, maar mijn allermooiste plaat is toch echt gemaakt door The Low Anthem. Muziek van ongekende sfeer en schoonheid, die deze zomer spontaan in herfst liet veranderen. Na de even indrukwekkende concerttour heeft Smart Flesh mijn cd-speler nauwelijks verlaten.
Tiptrack: Boeing 737 |
Artikelen 
