John Fogerty in Ziggo Dome - Concertrecensie |
| Geschreven door Dominique van der Geld |
| zaterdag, 14 juli 2012 11:07 |
|
Ongeveer twee jaar geleden speelde Fogerty voor het laatst in Nederland. Hij sloot in 2010 de Bospop-zaterdag op sensationele wijze af terwijl veel festivalgangers dekking zochten voor hevig gedonder en geflits. Een show is er altijd, waar de man ook speelt. Of het nu onweert op Bospop of als de swamprocker in hetzelfde jaar compleet misplaatst op het Night Of The Proms-programma staat, Fogerty weet als weinig anderen hoe je een non-stop spektakel opvoert. Hey Tonight! Hoewel Fogerty de hoge noten in I Heard It Through The Grapevine niet meer haalt, behoort de uitvoering van de beroemde, groovy Creedence-adaptatie tot de hoogtepunten van de avond. Zo ook een vrij lang Ramble Tamble, dat we allemaal kennen van Cosmo's Factory, een van de beste lp's die de band ooit maakte. Het repertoire is nog altijd enorm geliefd bij een heleboel mensen, maar ook de cover van Oh, Pretty Woman – de Roy Orbison-evergreen die Fogerty met Bruce Springsteen zong voor het vijfentwintigjarig bestaan van de Rock & Roll Hall Of Fame – valt in de smaak.
Regenliedjes Opmerkelijk is Fogerty's erg Van Halen-achtige gitaarintro voor Keep On Chooglin', inclusief de door Edward Van Halen beroemd gemaakte en voor Fogerty ongebruikelijke tappingtechniek. Ook tijdens nummers als Born On The Bayou en Long As I Can See The Light blijft de show imponeren, mede dankzij de inspanningen van de uitstekende band en het zeer goede geluid in Ziggo Dome.
Even op adem komen Na Fortunate Son volgen nog slechts twee toegiften, Rockin' All Over The World en Proud Mary, en zo komt er na bijna twee uur een einde aan het optreden. Zijn stemworstelingen in Fortunate Son leken er op te wijzen dat langer doorgaan voor hem niet verstandig zou zijn. Toch hadden velen vast graag gezien dat Fogerty nog een half uurtje vulde met niet gespeelde favorieten als Suzie Q, Cotton Fields en Run Through The Jungle. Energie en inzet waren in ieder geval nog volop aanwezig! Gezien op vrijdag 13 juli in Ziggo Dome, Amsterdam
|
Reacties
De eerste tien jaat las je over de concerten in de Amsterdam Arena nooit een slechte recensie over het geluid in de kranten en muziekbladen (vermoedelijk werd dit gecensureerd door MOJO). Terwijl het geluid op de tribunes
in de Arena een grote galm was en nog is.
Dit lijkt schijnbaar nu weer te gebeuren met de ZIGGO DOME.
Ik ben een paar maanden geleden bij het concert van Paul McCartney geweest in AHOY en het geluid was super (1e ring achter in de zaal). Ook bij andere concerten in het verleden in AHOY zoals de Eagles, David Bowie, Eric Clapton,was het geluid altijd goed tot zeer goed.
Ik zat in de ZIGGO DOME op de 1e ring, vak 109, rij 6. (links achter in de zaal)
of het aan de geluidstechnici van John Fogerty lag of aan de ZIGGO DOME weet ik niet maar het was wat het geluid betreft een van de allerslechtste concerten die ik heb meegemaakt.
Wat ik ook een behoorlijk minpunt vond is dat er geen beeldschermen waren (dit was ook bij Pearl Jam het geval)
In een grote hal als de ZIGGOI DOME moet je tegenwoordig toch wel beeldschermen hebben vooral voor het publiek die in het midden en achter in de zaal zitten of staan.
Ik ben n.a.v. dit concert zeer teleurgesteld over het geluid. Ik ging met hoge verwachtingen naar de ZIGGO DOME en verwachte een perfect geluid net zoals de Heineken Music Hall.
Bij een volgend concert moet het geluid beter zijn anders kon ik er niet weer.
Zonde van zo'n goede artiest!
Wij zijn bij John Fogerty in Ahoy geweest en dat was 10 keer beter!!!
Dus John..volgende keer gewoon weer naar Ahoy komen!
RSS lijst voor reacties op dit bericht