Chickenfoot in Mitsubishi Electric Halle, Düsseldorf - Concertrecensie |
| Geschreven door Harry Pater |
| dinsdag, 24 januari 2012 13:30 |
|
Na zeven Amerikaanse en zes Europese concerten is het laatste optreden van Chickenfoot in Duitsland. Dus je verwacht een uitverkochte hal. Niets is minder waar... De grote tribune achterin is zeker tien meter naar voren geplaatst en de tweede ring tribunes links en rechts in de zaal zijn afgesloten met gordijnen.
De band wordt met ovationeel applaus en gejuich ontvangen en vanaf opener Lighten Up is het duidelijk dat band en publiek het erg naar de zin hebben. Op bassist Michael Anthony na zijn alle bandleden getooid met een donkere zonnebril, waarbij het vanuit de verte lijkt of Joe Satriani en Kenny Aronoff tweelingbroers zijn: beide met een volledig kaal hoofd plus zonnebril. Sammy Hagar ziet er nog net zo uit als in zijn Van Halen-tijd, klinkt ook nog net zo en is ook nu veel bezig met het showen van op het podium gegooide spandoeken en sjaals, die hij later allemaal gesigneerd teruggooit.
De setlist bestaat vrijwel uitsluitend uit songs van de beide cd's Chickenfoot en Chickenfoot III. Bij Big Foot is het publiek al erg luid te horen en bij Soap On A Rope gaat haast het dak eraf. Up Next wordt opgedragen aan Sammy Hagars vorig jaar overleden manager Carter. Sammy legt daarbij uit dat toen bekend was dat hij ernstig ziek was, drummer Chad Smith had gezegd dat hij niet dood zou mogen gaan terwijl ze nog met de opnamen bezig waren, helaas mocht dat niet baten. Een prachtige solo van Joe Satriani maakt deze song zo bijzonder als hij zou moeten zijn.
Invaldrummer Kenny Aronoff (bij ons vooral bekend als slagwerker bij onder meer John Fogerty, John Mellencamp en Smashing Pumpkins) werkt zich de hele avond flink in het zweet. De muziek van Chickenfoot is dan ook wat ingewikkelder dan die van de Creedence-voorman, maar bij de concerten van Fogerty is hij toch wat nadrukkelijker aanwezig dan nu. Michael Anthony legt een uitstekende basis neer met zijn bas en (vooral hoge) achtergrondvocalen. Alle vier de muzikanten hebben vrijwel de hele avond een brede glimlach van oor tot oor en maken onderling veel grapjes; het speelplezier straalt er van af!
De eerste toegift wordt besloten met de enige cover van de avond, Jimi Hendrix' Foxy Lady. Het publiek heeft er echter nog geen genoeg van en na vrij lang wachten komt de band terug om af te sluiten met (hoe toepasselijk) Closer. Een song die ze die middag nog hebben ingestudeerd omdat deze niet op de setlist voor de tour stond. Gezien op 19 januari 2012 in de Mitsubishi Electric Halle, Düsseldorf Foto's: Henry Knegt
|
Reacties
Maar bedankt voor de opmerking! Dat moet natuurlijk 19 januari zijn.
RSS lijst voor reacties op dit bericht