Lust For Life Magazine
Banner

Chickenfoot in Mitsubishi Electric Halle, Düsseldorf - Concertrecensie

Geschreven door Harry Pater   
dinsdag, 24 januari 2012 13:30

webspecial_chickenfooticoHet enige Nederlandse Chickenfoot-concert in Tilburg is al tijden uitverkocht. Wat doe je dan? Dan ga je de grens over... Bovendien ben je vanuit het oosten sneller in Düsseldorf dan in Tilburg, kun je naast de concertzaal parkeren en kost je dat maar 3 euro (waar heb je dat in Nederland nog?).

 

Na zeven Amerikaanse en zes Europese concerten is het laatste optreden van Chickenfoot in Duitsland. Dus je verwacht een uitverkochte hal. Niets is minder waar... De grote tribune achterin is zeker tien meter naar voren geplaatst en de tweede ring tribunes links en rechts in de zaal zijn afgesloten met gordijnen. 

 

De band wordt met ovationeel applaus en gejuich ontvangen en vanaf opener Lighten Up is het duidelijk dat band en publiek het erg naar de zin hebben. Op bassist Michael Anthony na zijn alle bandleden getooid met een donkere zonnebril, waarbij het vanuit de verte lijkt of Joe Satriani en Kenny Aronoff tweelingbroers zijn: beide met een volledig kaal hoofd plus zonnebril. Sammy Hagar ziet er nog net zo uit als in zijn Van Halen-tijd, klinkt ook nog net zo en is ook nu veel bezig met het showen van op het podium gegooide spandoeken en sjaals, die hij later allemaal gesigneerd teruggooit. 

webspecial_chickenfoot

De setlist bestaat vrijwel uitsluitend uit songs van de beide cd's Chickenfoot en Chickenfoot III. Bij Big Foot is het publiek al erg luid te horen en bij Soap On A Rope gaat haast het dak eraf. Up Next wordt opgedragen aan Sammy Hagars vorig jaar overleden manager Carter. Sammy legt daarbij uit dat toen bekend was dat hij ernstig ziek was, drummer Chad Smith had gezegd dat hij niet dood zou mogen gaan terwijl ze nog met de opnamen bezig waren, helaas mocht dat niet baten. Een prachtige solo van Joe Satriani maakt deze song zo bijzonder als hij zou moeten zijn.

webspecial_chickenfoot3

Invaldrummer Kenny Aronoff (bij ons vooral bekend als slagwerker bij onder meer John Fogerty, John Mellencamp en Smashing Pumpkins) werkt zich de hele avond flink in het zweet. De muziek van Chickenfoot is dan ook wat ingewikkelder dan die van de Creedence-voorman, maar bij de concerten van Fogerty is hij toch wat nadrukkelijker aanwezig dan nu.

Michael Anthony legt een uitstekende basis neer met zijn bas en (vooral hoge) achtergrondvocalen. Alle vier de muzikanten hebben vrijwel de hele avond een brede glimlach van oor tot oor en maken onderling veel grapjes; het speelplezier straalt er van af!

webspecial_chickenfoot4

De eerste toegift wordt besloten met de enige cover van de avond, Jimi Hendrix' Foxy Lady. Het publiek heeft er echter nog geen genoeg van en na vrij lang wachten komt de band terug om af te sluiten met (hoe toepasselijk) Closer. Een song die ze die middag nog hebben ingestudeerd omdat deze niet op de setlist voor de tour stond.
Hagar sluit de show af met de belofte deze zomer terug te komen.. Het is dus afwachten wanneer ze bekend worden gemaakt voor vele festivals.

Gezien op 19 januari 2012 in de Mitsubishi Electric Halle, Düsseldorf
Het optreden van Chickenfoot in Düsseldorf is zijn geheel opgenomen door Rockpalast en wordt op 27 februari op WDR3 uitgezonden.

Foto's: Henry Knegt 

webspecial_chickenfoot2

 

Reacties  

 
#1 2012-01-26 10:59
Ja, het was een geweldig concert en Sammy Hagar pakte met zijn 63 jaar de hoge tonen nog met speels gemak. Iets wat David Coverdale met Whitesnake laatst in Enschede helaas niet meer lukte...
 
 
#2 2012-01-29 21:36
Euh, gezien op 19 februari??? Knap...
 
 
#3 Lust For Life 2012-01-31 12:17
Wij schijnen sinds kort te kunnen tijdreizen ;)
Maar bedankt voor de opmerking! Dat moet natuurlijk 19 januari zijn.
 

Plaats reactie

Beveiligingscode
Vernieuwen

 

NIEUWSBRIEF

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Nieuwsbrieven

* zijn verplicht

banner LFL030

Login

NU IN DE WINKEL

Uitgelichte recensies

Pearl Jam - Pearl Jam
"Pearl Jam sleept nogal een erfenis met zich mee. Het valt niet mee om voortdurend te moeten wedijveren met je magistrale debuutplaat – inmiddels alweer vijftien jaar oud. Dat de..."
Sido Martens - Open
"Dit twaalfde soloalbum van Sido Martens is pas het eerste dat ik gehoord heb. Schandalig, want als de andere producties net zo pakkend zijn als deze, heb ik veel gemist. Open is..."